สืบเนื่องจากโครงการรักษ์แมว นั่นแหละ...
posted on 21 Mar 2009 14:40 by high-flight
คัดลอกข้อความมาจากบล็อกส่วนตัว
ขออภัยที่มาแจ้งกันช้าโคตรโคตร
เพราะลืมไปเลยบล็อคนี้ ประมาณใช้แล้วทิ้ง กร๊าก
อย่าลืม โปรเจคต่อไปของซับสวรรค์ไฮไฟลท์ "ไอ้ชาติแมว"
แล้วเราจะบริจาคกันอีก...
(ใช้คำว่าอย่าลืม....มึงเคยพูดตอนไหนวะ ถึงมาบอกว่าอย่าลืม)
-------------------
ถ้าใครยังจำได้ว่าปีที่แล้ว (พูดเหมือนนาน) ผมได้ร่วมกับไนท์หนุ่มและเด็ก ๆ
ในบอร์ดวังแดงวิฮารา เอาการ์ตูนออกขายเพื่อรวบรวมเงินกำไรมาบริจาคให้กับแมวพิการของโครงการรักษ์แมว
เราได้กำไรหลังหักค่าใช้จ่ายแล้ว (ทุนค่าตงค่าตัวอะไรก็ว่าไป) จำนวนทั้งสิ้น 5000 บาท
รายรับทั้งสิ้นเหยียบหมื่น !!!!
ทั้งนี้ก็ต้องขอขอบคุณผู้มีอุปราระคุณทุกท่านด้วย นอกจากจะซื้อแล้วยังบริจาคต่างหากอีก
ดังนั้น ในวันที่ 30 ธันวา 52 ผมจึงได้ฤกษ์งามยามดี โอนเงินไปยังบัญชีของคุณรักษ์วชิราเป็นที่เรียบร้อยแหล่ว
ดูรูปใหญ่ที่นี่ http://upic.me/i/0a/15899.jpg
ไอ้ส่วนที่ป้ายนั้นเป็นชื่อศักรินทร์เอง ไม่อยากให้รู้ชื่อจริง เอิ๊ก ๆ ๆ
ตอนแรกก็กลับไปกลับมาแหละครับว่าจะบริจาคที่ไหนแน่ ลังเลไปมาระหว่างปากเกร็ด และโ๕รงการรรักษ์แมว
มาตัดสินใจเอาโค้งสุดท้ายว่าปากเกร็ดเค้าทำเป็นทีม แต่คุณรักษ์ทำคนเดียวไม่พอยังต้องช่วยคนอื่นด้วย
ก็เลยให้โครงการรักษ์แมวดีกว่า ตามความตั้งใจแรก
ท่ามกลางเสียงบ่นของคนรอบตัวว่าไม่มีจะกินยังมาใจบุญอีกน้อ
อยากจะถามกลับไปว่า ไอ้พวกมีกินน่ะ เคยคิดจะทำอะไรเพื่อคนอื่นมั้ย
ในเมื่อมันมีน้อย ก็ยอมที่จะเหนื่อย ไม่ได้อะไรมาก แต่แมวไม่อด
ก็สิ้นสุดเป็นที่เรียบร้อยครับ เงินก็ดองไว้ตั้งนาน หลายคนอาจจะเริ่มสงสัยว่าเก็บไว้ทำไม
ก่อนที่คนจะหาว่าจะเอาไปหมุนทำโดเล่มต่อไป ก็ต้องรีบโอนครับ 555 ระแวงไปเอง
สำหรับในโครงการหน้าก็คงยังมีครับ ก็เอาแส้เฆี่ยนเทียนหยดให้เด็ก ๆ เค้าทำแบบโรงงานนรก ส่วนผมก็ออกทุนในการพิมพ์การขาย กำไรก็เอามาแบ่ง ๆ กันละ ให้คนบ้าง แมวตัวนิดเดียวจะกินอะไรนักหนา (อ่าวที่พูดมาข้างบนถล่มเพราะประโยคนี้เลย) ก็คนเรามันต้องสมดุลย์ใช่มั้ยครับ ทำเพื่อคนอื่นแล้ว ก็ทำเพือตัวเองบ้าง
คราวนี้คงไม่มีปัญหาครับ เพราะผมชิว ๆ ต้นฉบับครบเมื่อก็รวมเล่ม ไม่ไปกำหนดตายตัวว่าต้องขายวันนั้นวันนี้ กำไรต้องเท่านั้นเท่านี้บาท คนต้องมาช่วยกี่คน เอาเปแ็นว่าใครอยากทำก็ทำ ใครอยากมา ก็มา
โปรเจคหน้าคือเรื่อง Hate is ครับ
ไม่แน่ใจว่าจะขายได้มั้ย เป็นเรื่องของการนิยามความเกลียดในมุมมองนักเขียนแต่ละท่านครับ
ซึ่ง
ก็ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไรมากมายหรอกครับ อย่างว่า
วงการนี้มีชื่อเสียงไปก็แค่วงแคบ ๆ เป็นแค่ท่านสึคาโมโต้ บอร์ดฮารุฮิ
ท่านอิจิโร่ จากไซตามะ บอร์ดไทยแวร์
อย่าไปมองที่ชื่อเสียงเลยครับ เอาเป็นว่่า เขาเป็นเยาวชน มีความคิดที่จะถ่ายทอดออกมาในรูปการ์ตูนในคนอ่าน
แลก
กับค่าแรงนิดหน่อยร้อยสองร้อยต่อเล่ม
ไม่ต้องไปคอยจับกระแสโอตาคุว่าตอนนี้การ์ตูนเรื่องไหนบูมแล้วเอามายำให้ฮา
แซวให้ขำแบบโดจินทั่วไป
ผมจะขายโดที่เหมือนเพลงฮิพฮอพครับ คือไม่ใช่เพลงตลาด เอาใจกระแส แต่ขายให้กับคนที่อยากฟัง ให้กับคนที่อยากอ่าน ติดตามในผลงานผมนะครับทุกท่าน
เร็ว ๆ นี้ เจอกัน